To atrakcja dla turystów pragnących doświadczyć nowych wrażen. Ich życie opiera się na nakazach niespisanego zbioru Ordnung, a surowy byt bez prądu, telefonów, samochodów, jest inspiracją dla wielu pisarzy i reżyserów. Nie wysyłają dzieci do szkół publicznych ponieważ twierdzą, że nie potrzeba im wykształcenia wyższego niż podstawowe do 14 roku życia. Irytują urzędników nie płacąc składek i nie stosując się do zaleceń prawa np. dotyczących oznakowania ich konnych wozów. Wymagane pomarańczowe światło jest w ich religii zakazane. Mowa o Amiszach - ludziach odizolowanych od współczesnego świata, żyjących we wspólnocie, której korzenie sięgają czasów radykalnej Reformacji, a którzy obecnie żyją tak, jakby czas stanął w miejscu.

Amisze są odłamem szwajcarskiego szwajcarsko-alzackiego-południowoniemieckiego anabaptyzmu, która powstała w wyniku schizmy dokonanej przez starszego Jakoba Ammanna z Erlenbach, w kantonie Berno. W latach 1693-97 jego grupa wydzieliła się z szerszej wspólnoty anabaptystycznej w Szwajcarii.

Przepisy religijne zaczęły regulować wszelkie sfery życia społecznego – począwszy od życia rodzinnego, a skończywszy na sposobie ubierania się, strzyżenia brody, rodzaju kapelusza czy guzików przy kapocie. Uznawał on również, że wszyscy ci, którzy otwarcie nie przyznają się do anabaptyzmu nie będą zbawieni (co oznaczało potępienie również ukrywających się zwolenników tego ruchu, a takich – szczególnie w Holandii nie brakowało)


Źródła, z których korzystaliśmy:
Wikipedia
Magazyn Teologiczny Semper Reformanda
Encyklopedia PWN